Jun 13, 2009

ನಾನು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾದಂತೆ

ಅದು ಬಹಳ ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ.
ನಾನೀಗ ಬಹುತೇಕ ನನ್ನ ಕನಸ್ಸನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೇನೆ.
ಆದರೆ ಅದು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿತ್ತು,
ನನ್ನ ಮುಂದೆ,
ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೂರ್ಯನಂತೆ---
ನನ್ನ ಕನಸು.
ನಂತರ ಗೋಡೆ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿತು,
ಮಂದಗತಿಯಲ್ಲಿ,
ನಿಧಾನವಾಗಿ,
ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕನಸಿನ ನಡುವೆ.
ಅದು ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಬೆಳೆಯಿತೆಂದರೆ ಆಕಾಶ ಮುಟ್ಟುವವರೆಗೆ---
ಗೋಡೆ.
ನೆರಳು.
ನಾನು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದವನು.
ಆ ನೆರಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಲಗುತ್ತೇನೆ.
ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಬೆಳಕೆಂದಿಗೂ ಸುಳಿಯಲಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ಮುಂದೆ,
ನನ್ನ ಮೇಲೆ.
ಕೇವಲ ಬಲಿಷ್ಟ ಗೋಡೆ.
ಕೇವಲ ನೆರಳು.
ನನ್ನ ಕೈಗಳು!
ನನ್ನ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ಕೈಗಳು!
ನನ್ನ ಕನಸನ್ನು ಹುಡುಕಿ!
ನನಗೆ ನೆರವಾಗಿ ಈ ಕತ್ತಲನ್ನು ನಿರ್ನಾಮಗೊಳಿಸಲು,
ಈ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ನುಚ್ಚುನೂರಾಗಿಸಲು,
ಈ ನೆರಳನ್ನು ಹರಿದು ಹಾಕಲು
ಸಾವಿರ ದೀಪಗಳ ಸೂರ್ಯನೊಳಗೆ
ಬಿರುಸಾಗಿ ಸುತ್ತುವ ಸೂರ್ಯನ ಸಾವಿರ ಕನಸುಗಳೊಳಗೆ!

ಮೂಲಕವಿ : ಲ್ಯಾಂಗ್ಸ್ಟನ್ ಹ್ಯೂಗ್ಸ್
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ : ಚಂದಿನ

4 comments:

ಸಿಮೆಂಟು ಮರಳಿನ ಮಧ್ಯೆ said...

ಚಂದಿನ....

ನಿರಾಸೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬಲು ಕಷ್ಟ,,,
ಆದರೂ ಆಸೆಯ ಆಸರೆಯಲ್ಲಿದೆ ಈ ಬದುಕು...!

ಈ ಕವನವನ್ನು ಬಹಳ ಸಹಜವಾಗಿ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದೀರಿ...

ಅಭಿನಂದನೆಗಳು...

Anonymous said...

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗಡೆ ಅವರೆ,

ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ.

ನಲ್ಮೆಯ
ಚಂದಿನ

ಮನಸು said...

bahala sahajate inda koodide kavana

Chandina said...

ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಮೇಡಮ್.

ಮರಳನಾಡಿನಲ್ಲಿರುವಿರೋ, ಇಲ್ಲಾ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೋ.

ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ಖುಷಿಯಾಯಿತು